ಬಾರೋ ಬಾರೋ ಶಿಶಿರ ವಸಂತ

ಬಾರೋ ಬಾರೋ ಶಿಶಿರ ವಸಂತ

ಬಾಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವ ಬಳಿಯುವ ಸಂತ

ಬಣ್ಣದ ಆಟದ ಪರಿ ಇದು ಎಂಥ

ಬಾರೋ ಬಾರೋ ಶಿಶಿರ ವಸಂತ


ಹೂವುಗಳ ಹಾಗೇ ಅರಳಿರು ಅಂತ

ಅರಳಿಸಿ ಮಧುವನು ಹಂಚುತ ನಿಂತ

ಮಧುವನು ಹಂಚಿ ನಗುತಿರು ಅಂತ

ಜೀವನ ಪಾಠವ ಕಲಿಸುವ ಸಂತ

ಇಂತಹ ಕಲೆಯು ನಿನಗೇ ಸ್ವಂತ

ಬಾರೋ ಬಾರೋ ಶಿಶಿರ ವಸಂತ


ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಿಳಿ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತವನ ಕರಿ ಮಾಡಿ

ಹಳದಿ ಮತ್ತಿವನ ಮಾಡಿದ ನಿನ್ನ ಕಲೆ ಎಂಥ

ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ತುಂಬಿದೆ ಕೆಂಪು ಅಂತ

ಅಂದ ನಿನ್ನೆಯ ಅಂದ ಎಷ್ತಂಥ

ತಿಳಿವವರು ಯಾರಿಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಂತ

ಬಾರೋ ಬಾರೋ ಶಿಶಿರ ವಸಂತ


ತಿಂಗಳನಿಗೆ ಒಂದು ಬಣ್ಣ, ಮಂಗಳನಿಗೆ ಒಂದು ಬಣ್ಣ

ಭುವಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬಣ್ಣ ಕೊಟ್ಟ ಸಂತ

ಎಲ್ಲ ಬಣ್ಣವ ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಇತ್ತು ನಿಂತ

ಬಾ ಬಾರೋ ಕಲೆಗಾರ ಮತ್ತ ಮತ್ತ

ಶಿಶಿರಾದ ಬಾಳಿಗೆ......ಬಾ ವಸಂತ........

ಬಾ ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯೇ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೋ......

ಮುನ್ನುಡಿ: ಕಳೆದ ೩೦ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಾಗು ಅದರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಬರುವಂತ ಯಾವುದೇ ಘಟನೆ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯು ನಮ್ಮನು ಅಷ್ಟು ಸುಭದ್ರವಾಗಿ ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.....ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ದೇಶ ಎಂಬುದರ ಚಿತ್ರಣ ಅಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲೋ ನಾವೆಲ್ಲಾ "ದೇಶ" ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇಂದ ದೂರ ಹೊಗಿತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ತಾಯಿಯೇ ನಮಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಕಷ್ಟವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ದೇಶದ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆತ ಮೂಡಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.....



ಬಾ ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯೇ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೋ

ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನು ನೀ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೋ

ಹುಂಬರು ಇವರೆಂದು ನೀ ಒಪ್ಪಿಕೊ

ಬಾ ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯೇ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೋ.....



ಚಂಡಿಯಾಗಿ ಛಡಿಯನು ಹಿಡಿದು

ದೂರ ಓಡುತಿರುವವರನು ತಡೆದು

ಮಕ್ಕಳನು ದಂಡಿಸಲು ನೀ ಒಪ್ಪಿಕೊ

ಬಾ ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯೇ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೋ



ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವರು ನಾವು

ಹುಟ್ತಲಿಕ್ಕಿನ ಮುಂಚೆ ದೇಶವನು ಕಟ್ಟಿದವರು ನಾವು

ಹೀಗೇಕೆ ಹೀಗಾದಿವೆನ್ದರಿತುಕೋ

ಮಕ್ಕಳನು ದಂಡಿಸಲು ನೀ ಒಪ್ಪಿಕೊ



ತಾಯಿ ಇಹಳು ಎಂದು, ನೀ ಹೇಳದಿದ್ದರೆ

ಇಲ್ಲೆಂದು ಅವರು ತಿಳಿದು...

ನಾ ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವರೊಬ್ಬರಾಗಿ

ಇಲ್ಲೇ ಅಳಿದು....ಕಳಿದು....



ಗಾಬರಿಯು ಗೋಳ್ಳುವರು ಅವರು ಅಂದು

ಕಾಯುವವರು ಇಲ್ಲ ಎಂದು

ತಾಯಿಯು ಇಲ್ಲೇ ಇರುವಾಗಲೇ,

ನಾವು ಏಳಬೇಕು ಇಂದು...

ಆಕೆಯ ಸುತ್ತಲು ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ

ಸ್ವರ್ಗ ಕಟ್ಟಲೆಂದು.....

ನಿಶೆಯ ಗರ್ಭ

ಯಾವ ಮಂಜಿದು ಮುತ್ತಿದೆ ನಮ್ಮನು

ಎಲ್ಲವೂ ತಣ್ಣಗಾಗಿದೆ

ಅಂದು ಚಿಗುರಿದ ಹಸಿರು ಗಿಡಗಳು

ಬರಲು ಬರಲು ಆಗಿವೆ.......



ಮಂಜಿನ ಗಡ್ದೆಗಳಡಿಯಲಿ ಎಷ್ಟೋ

ನೆನಪುಗಳು ಹೂದುಗೀ ಹೋಗಿವೆ

ಶಾಖವೆ ತಾಗದೆ, ಚಿಗುರದೆ, ಬೆಳೆಯದೆ

ಶವಗಳಾಗೀ ಹೋಗಿವೆ......



ತಣ್ಣನೆ ನಿಶೆಯ ಗರ್ಭದಿ ಒಂದು

ಬೆಂಕಿ ಉಂಡೆಯು ಬೆಳೆಯುತಿದೆ....

ಪ್ರಸವ ಸಮಯದಿ ಹೊರಗೆ ಬರುವನು

ನೇಸರನು ಎಂದು ಕಾಯುತಿದೆ.....



ಕಾಯಲೇ ಬೇಕು ಪ್ರಸವ ಸಮಯಕೆ

ಎಂದು ನೀನು ಅರಿತಿರು...

ಬೆಳಕು ಬರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ

ನೀನು ಎದ್ದು ಕುಳಿತಿರು....



ನಿಶಾ ಮಾತೆಯ ಗರ್ಭದಿಂದ

ನೇಸರನು ಬಂದೇ ಬರುವನು.....

ಮಂಜು ಕರಗಿಸಿ, ಮೊಳಕೆ ಮೂಡಿಸಿ

ಬಾಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವ ತರುವನು....

ತಬ್ಬಲಿ ತಾಯಿ….

ನಿಂತಿಹಳು ನೋಡಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ

ಯಾಕಾದಳಾಕೆ, ತಬ್ಬಲಿ ತಾಯಿ….


ತಾ ಹಡೆದ ಎಲೆಗಳು

ತನ್ನನಗಲಿ

ಹಾರಿ ದೂರ ದೂರ......

ಬರ-ಬರಲು

ಆಕೆ ಒಡಲಾಗುತಿರಲು

ಬರಬಾರದೇನೋ ಪೋರ....


ಎಲೆ ಇರದೇ ಆಕೆ

ನಿಂತಿಹಳು ಯಾಕೆ

ಎಂದು, ನಿನ್ನ ನೀನು ಕೇಳು.....

ನಿನ್ನ ಹಡೆದ ಪಾಪ

ಆಕೆಯದ ಪಾಪ

ಎಂದು, ನೀನು ಹೇಳು.....


ತಾಯಿ ಬೇರು ನೋಡಿ

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹರಡಿ

ಸಾರ ಸತ್ತ್ವ ಹೀರಿ.....

ಅದ ಉಂಡ ನೀನು

ಹಿಂಗಾದೆಯೇನು

ತಾಯಿಗೇನೆ ಆದೆ ಮಾರಿ....


ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರೆತ್ತರಕೆ

ನೀನು ಬೆಳೆದರೂ

ಆಗಲಿಲ್ಲ ಸೂರ....

ನೀ ನೆನೆಯದಿರಲು

ಒಳಗೆ ಹೂತು ಹೋದ

ತಾಯಿ ಬೇರ ಸಾರ....

ನೊಂದಿರುವ ಜೀವಕ್ಕೆ, ಸಾಧನೆಯ ಪ್ರೇರಣೆಗೆ....

ಮುನ್ನುಡಿ: ಇತ್ತೇಚೆಗೆ ನನ್ನ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು....ಏನಾದರು ಬರಿದು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸು..... ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ......ಮೂಡಿದ ಕವಿತೆ ಇದು.


ಅದೇಕೋ ಈ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಹಾಗು ಬರೆದ ಮೇಲೆ, ನನಗೆ 'ನಾನು' ಈ ಕವಿತೆ ಬರೀಲಿಲ್ಲ....ಯಾರೋ ನನ್ನಿಂದ ಇದನ್ನು ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ....ಪ್ರಾಯಶಃ...ಅವರೇ ಆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿಸಿ ಇದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭಾಸ ವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ನಾನು 'ನನ್ನ ಕವಿತೆ' ಅಂತ ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನು ಓದಿದ ಆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ...ಇದಕ್ಕೆ ಹೀಗೇ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇಡು.... ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ....ಅವನ ಇಚ್ಚ್ಚೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ......




ಹರಿ-ಹರಿದು ಬರಲಿನ್ನು ಕಷ್ಟಗಳು ನನಗ

ಸುರಿ-ಸುರಿದು ಬರಲಿನ್ನು ದು:ಖಗಳು ನನಗ......

ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಹಾರಿ ಇಂದೆನ್ನ ಜಳಕ

ಪುಟಿ-ಪುಟಿದು ಹಾರುವೆ, ನಾ ನಾಳೆ ನಭಕ......



ಉರಿ-ಉರಿದು ಬಾ ಬೆಂಕಿ ನೀ ನನ್ನ ಬಳಿಗ

ಸುಡು-ಸುಡು ನೀ ಎಷ್ತಾರೆ, ನಾ ಕರಗಲ್ಲ ಇವಕ......

ಒಳಗಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಅದು ಬೆಳಗಿರುವ ತನಕ

ಜಿಗಿ- ಜಿಗಿದು ಬರುವೆ ನಾ, ಅದು ಇರುವ ತನಕ......



ನಗು-ನಗು ನೀ ನಿಶೆ ಇಂದು, ರಾತ್ರಿ ಇದು ನಿನಗ

ಗರ್ಭದಲಿ ಇರೋ ಸೂರ್ಯ ಹೊರಬರುವ ತನಕ......

ಬೆಂಕಿಯ ಚಂಡೊOದು ಬೆಳೆಯುತಿದೆ ಒಳಗ

ಹೊರಬಂದು ಜಗವನ್ನು ಬೆಳಗುವ ತವಕ......

We Have All Met

The Line really influenced me a lot.The line provoked in me a thought that all of us who have met in this life have also met in our previous lives.It prompts me to think in a different way we try to approach our relationships.

The relatives whom we have not spoken to.The friends whom we have not contacted for a long time.The people whom we once loved, but have long forgotten.This was not a relationship we have experienced in only this life.But in the previous life and also in the next life.We need to be more careful and more patient in our approach to all people who are connected to us.

I feel a sense of respect and more attachment to all those to whom I have ever been attached to and all those who have ever loved me and helped me. Because these are the people who know me from ages. Not 'Me' the Physical self but the vital force that is me.

'Try to Look at the Soul.....'

Live by the Truth

It is 6:30 in the morning, and I just read a line from 'The Mother' which says that the person who says 'I dont want anything' and the person who says 'I want this thing' have the same attitude. Because both are equally attached to their 'Desire' and 'Renunciation'.

A thought came to me from a verse in the Gita that, we should not expect anything and just do the Karma. How True! I could not help but relate the two ideas which in a way suggest the same thing.

Two different people from two different Eras speaking the same truth in different words and in different contexts. How did they know or even experience this truth?Did they both have access to the same Supreme Force? I really do not know!!!

I am only reading it today.I someday hope to realise and possibly live by that thought or the Truth.I hope one day the world will be a place where one can actually 'Live' by the 'Truth'